Magdalena Rataj

Kim jestem?

Nazywam się Magdalena Rataj i jestem psychologiem klinicznym oraz pedagogiem specjalnym. Obecnie jestem w trakcie czteroletniego szkolenia psychoterapeutycznego w nurcie terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), dzięki któremu stale rozwijam swój warsztat i pogłębiam wiedzę dotyczącą pracy z emocjami, zachowaniem oraz trudnościami, z którymi mierzą się dzieci, młodzież i osoby dorosłe.

Moje doświadczenie zawodowe jest różnorodne i pozwala mi patrzeć na drugiego człowieka z wielu perspektyw. Pracowałam jako pedagog ulicy (streetworkerka), wspierając dzieci i młodzież zagrożone wykluczeniem społecznym. Byłam również nauczycielką języka polskiego, trenerką komunikacji oraz dziennikarką. Każde z tych doświadczeń nauczyło mnie uważnego słuchania, dostrzegania tego, co nie zawsze zostaje wypowiedziane wprost, oraz budowania relacji opartej na szacunku i zaufaniu.

W centrum mojej pracy zawsze stoi człowiek – mały i duży – jego indywidualna historia, emocje, potrzeby, możliwości oraz sposób, w jaki doświadcza siebie i otaczającego świata. Nie szukam gotowych odpowiedzi pasujących do każdego. Staram się najpierw dobrze zrozumieć osobę, z którą pracuję, jej sytuację oraz to, czego w danym momencie najbardziej potrzebuje.

Szczególnie ważne jest dla mnie stworzenie relacji, w której można poczuć się bezpiecznie, swobodnie i bez oceniania. Wierzę, że dopiero w atmosferze zaufania można otwarcie mówić o trudnościach, emocjach czy doświadczeniach, które czasem trudno nazwać i uporządkować. W swojej pracy łączę wiedzę psychologiczną i pedagogiczną z uważnością, empatią oraz szacunkiem dla indywidualnego tempa każdej osoby.

Zależy mi, aby spotkanie z psychologiem było nie tylko przestrzenią do rozmowy o problemach, ale również okazją do lepszego zrozumienia siebie, swoich emocji i potrzeb oraz odnalezienia sposobów radzenia sobie z trudnościami w codziennym życiu.

Z kim pracuję?

Pracuję z dziećmi, młodzieżą oraz osobami dorosłymi, dostosowując sposób pracy do wieku, potrzeb i aktualnej sytuacji osoby zgłaszającej się po wsparcie.

Szczególnie bliska jest mi praca z nastolatkami, również tymi, którzy przechodzą przez intensywny okres dorastania, mają trudności w relacjach z rodzicami, nauczycielami lub rówieśnikami, wycofują się z kontaktów, czują się niezrozumiani albo mają problem z odnalezieniem swojego miejsca w grupie. Wspieram także młode osoby, które bywają przez otoczenie określane jako „trudne”, buntownicze czy konfliktowe. W takich sytuacjach ważne jest dla mnie nie tylko samo zachowanie, ale przede wszystkim zrozumienie emocji, potrzeb i doświadczeń, które mogą się za nim kryć.

Pomagam dzieciom i młodzieży m.in. w trudnościach związanych z emocjami, relacjami, komunikacją, poczuciem własnej wartości, pewnością siebie, stresem, tremą, lękiem przed oceną czy funkcjonowaniem w grupie rówieśniczej.

Pracuję również z osobami dorosłymi, które doświadczają trudności w relacjach i komunikacji, obniżonego poczucia własnej wartości, nadmiernego stresu, lęku przed oceną czy trudności w stawianiu granic i wyrażaniu własnych potrzeb. Towarzyszę również osobom znajdującym się w okresach ważnych zmian i kryzysów życiowych, takich jak rozstanie, utrata pracy, zmiana sytuacji rodzinnej lub zawodowej czy konieczność odnalezienia się w nowym etapie życia.

Czy prowadzę?

Warsztaty dla rodziców – TAK
Prowadzę warsztaty dotyczące m.in. komunikacji z dzieckiem i nastolatkiem, budowania dobrej relacji, rozumienia zachowania młodego człowieka, stawiania granic oraz radzenia sobie z trudnościami wychowawczymi.

Warsztaty dla dzieci i młodzieży – TAK
Prowadzę zajęcia poświęcone m.in. rozpoznawaniu i wyrażaniu emocji, komunikacji, budowaniu pewności siebie i poczucia własnej wartości, relacjom rówieśniczym, radzeniu sobie z tremą oraz występowaniu przed innymi.

Grupy wsparcia – TAK
Prowadzę grupy wsparcia w obszarach odpowiadających moim kompetencjom, szczególnie dla osób przechodzących przez ważne zmiany życiowe, kryzysy i trudne doświadczenia, które potrzebują bezpiecznej przestrzeni do rozmowy, wymiany doświadczeń i lepszego zrozumienia swojej sytuacji.

Wykształcenie, szkolenia i kursy

Moje wykształcenie łączy przygotowanie psychologiczne, psychoterapeutyczne i pedagogiczne. Dzięki temu mogę patrzeć na trudności człowieka szerzej – zarówno z perspektywy emocji i zdrowia psychicznego, jak również rozwoju, relacji i środowiska, w którym funkcjonuje.

Akademia Motywacji i Edukacji (AMiE)
• 4-letnia Szkoła Psychoterapii w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT) – w trakcie
Szkolenie przygotowujące do prowadzenia psychoterapii w podejściu poznawczo-behawioralnym, obejmujące m.in. pracę z emocjami, myślami i zachowaniami oraz rozwijanie praktycznych umiejętności terapeutycznych.

Uniwersytet VIZJA w Warszawie
• Psychologia – specjalność: psychologia kliniczna
Wykształcenie psychologiczne ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania emocjonalnego i psychicznego człowieka, rozpoznawania trudności oraz planowania odpowiednich form wsparcia psychologicznego.

Studium Menedżerów Oświaty w Kaliszu
• Studia podyplomowe – oligofrenopedagogika
Przygotowanie do pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną, ze szczególnym uwzględnieniem ich potrzeb edukacyjnych, rozwojowych i społecznych.

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
• Filologia polska – specjalność nauczycielska
Wykształcenie humanistyczne i pedagogiczne, które pozwoliło mi rozwinąć kompetencje związane z komunikacją, pracą z dziećmi i młodzieżą oraz funkcjonowaniem w środowisku edukacyjnym.

Terenowy Komitet Ochrony Dziecka w Poznaniu
• Pedagog ulicy (streetworker)
Przygotowanie do pracy środowiskowej z dziećmi i młodzieżą, w szczególności z osobami zagrożonymi wykluczeniem społecznym, doświadczającymi trudności rodzinnych, wychowawczych lub społecznych.

Doświadczenie zawodowe

Moje doświadczenie zawodowe od wielu lat koncentruje się wokół pracy z ludźmi, edukacji, komunikacji oraz szeroko rozumianego wsparcia. Różnorodne role, które pełniłam na przestrzeni lat, pozwoliły mi poznawać potrzeby dzieci, młodzieży i osób dorosłych w bardzo różnych sytuacjach życiowych i społecznych.

Pracowałam jako nauczycielka języka polskiego oraz pedagog specjalny, dzięki czemu zdobyłam doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych, emocjonalnych i rozwojowych. Praca w środowisku szkolnym nauczyła mnie uważności na to, jak duży wpływ na funkcjonowanie młodego człowieka mają relacje z rówieśnikami i dorosłymi, poczucie własnej wartości, sytuacja rodzinna oraz sposób radzenia sobie z emocjami i wymaganiami otoczenia.

Ważnym etapem mojego doświadczenia była również praca jako pedagog ulicy (streetworkerka) z dziećmi i młodzieżą zagrożonymi wykluczeniem społecznym. Była to praca wymagająca budowania relacji opartej przede wszystkim na zaufaniu, autentyczności i szacunku. Nauczyła mnie patrzeć szerzej niż tylko na zachowanie młodego człowieka i dostrzegać stojące za nim potrzeby, doświadczenia oraz trudności, które nie zawsze są widoczne na pierwszy rzut oka.

Prowadziłam także warsztaty teatralne dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. To doświadczenie pozwoliło mi jeszcze lepiej zrozumieć znaczenie indywidualnego podejścia, dostosowywania sposobu komunikacji oraz tworzenia przestrzeni, w której każdy może rozwijać swoje możliwości we własnym tempie.

Jestem również trenerką wystąpień publicznych i komunikacji. Prowadzenie szkoleń i warsztatów dało mi praktyczne doświadczenie w pracy z tremą, lękiem przed oceną, pewnością siebie, komunikowaniem własnych potrzeb oraz budowaniem swobody w kontaktach z innymi. Kompetencje te wykorzystuję również w pracy psychologicznej, szczególnie podczas wspierania osób mających trudności w relacjach, komunikacji czy wyrażaniu siebie.

Praktyki psychologiczne odbyłam w Areszcie Śledczym Warszawa-Służewiec, gdzie miałam możliwość poznania specyfiki pracy psychologa w szczególnym środowisku instytucjonalnym oraz kontaktu z osobami znajdującymi się w trudnych i często bardzo złożonych sytuacjach życiowych.

Każde z tych doświadczeń utwierdziło mnie w przekonaniu, że za zachowaniem, emocją czy trudnością zawsze stoi konkretny człowiek i jego historia. Dlatego w swojej pracy staram się nie zatrzymywać na tym, co widoczne na pierwszy rzut oka. Ważne jest dla mnie zrozumienie tego, skąd dana trudność może wynikać, jak wpływa na codzienne funkcjonowanie i czego dana osoba potrzebuje, aby móc zrobić kolejny krok.

Lubię ludzi i jestem ciekawa ich historii. Staram się najpierw zrozumieć, a dopiero później wspólnie szukać sposobu na zmianę tego, co powoduje cierpienie, napięcie lub utrudnia codzienne życie

Z jakimi trudnościami można się do mnie zgłosić?

Do psychologa nie trzeba zgłaszać się dopiero wtedy, gdy trudności stają się bardzo nasilone. Czasem wystarczy poczucie, że coś zaczyna przeszkadzać w codziennym funkcjonowaniu, relacjach, nauce, pracy albo w sposobie myślenia o sobie. Wspólnie możemy przyjrzeć się temu, co się dzieje, lepiej zrozumieć źródło trudności i poszukać sposobów radzenia sobie z nimi.

Dzieci i młodzież

Zapraszam dzieci i młodzież, które mierzą się z trudnościami emocjonalnymi, społecznymi, szkolnymi lub relacyjnymi. Szczególnie ważne jest dla mnie stworzenie młodej osobie przestrzeni, w której nie musi udowadniać, że „wszystko jest w porządku” i może zostać wysłuchana bez oceniania.

Można zgłosić się do mnie m.in. w przypadku:

• trudności emocjonalnych – silnych lub zmiennych emocji, z którymi dziecku albo nastolatkowi trudno sobie poradzić,
• trudności w rozpoznawaniu i wyrażaniu emocji – problemów z nazwaniem tego, co się czuje, lub komunikowaniem emocji w sposób zrozumiały dla innych,
• niskiego poczucia własnej wartości i braku wiary w siebie – częstego porównywania się z innymi, poczucia bycia „gorszym”, niedostrzegania swoich mocnych stron,
• trudności w relacjach rówieśniczych – konfliktów, problemów z nawiązywaniem lub utrzymywaniem znajomości, poczucia niezrozumienia przez grupę,
• poczucia odrzucenia, osamotnienia lub niedopasowania – szczególnie gdy młoda osoba ma wrażenie, że „nigdzie nie pasuje” albo pozostaje na marginesie grupy,
• doświadczenia wykluczenia społecznego – poczucia izolacji, odsunięcia od grupy lub trudności w odnalezieniu swojego miejsca w środowisku rówieśniczym,
• przemocy rówieśniczej – wyśmiewania, poniżania, odrzucania, zastraszania, cyberprzemocy lub innych form krzywdzenia przez rówieśników,
• trudności adaptacyjnych – związanych np. ze zmianą szkoły, klasy, miejsca zamieszkania, sytuacji rodzinnej czy wejściem w nowe środowisko,
• trudności szkolnych i spadku motywacji – niechęci do nauki, problemów z mobilizacją, obniżenia zaangażowania lub poczucia, że wymagania stają się zbyt przytłaczające,
• zachowań buntowniczych i częstych konfliktów z dorosłymi – gdy rozmowy z rodzicami lub nauczycielami coraz częściej kończą się złością, napięciem albo wzajemnym niezrozumieniem,
• trudności z przestrzeganiem zasad i granic – szczególnie gdy prowadzą one do częstych konfliktów w domu lub szkole,
• trudności w komunikowaniu swoich potrzeb – problemów z mówieniem o tym, czego młoda osoba chce, potrzebuje, czego nie akceptuje lub co jest dla niej trudne,
• nieśmiałości i lęku przed oceną – obaw przed odezwaniem się, popełnieniem błędu, poznawaniem nowych osób lub byciem ocenianym przez innych,
• stresu i tremy związanych ze szkołą, prezentacjami i występowaniem przed grupą – m.in. przed odpowiedzią ustną, egzaminem, prezentacją czy występem publicznym.

W pracy z młodym człowiekiem staram się patrzeć nie tylko na zachowanie, ale również na to, co może się za nim kryć. Bunt, wycofanie, złość czy brak motywacji mogą być sposobem komunikowania trudności, których dziecko lub nastolatek nie potrafi jeszcze wyrazić inaczej.

Dorośli

Pracuję również z osobami dorosłymi, które doświadczają trudności w relacjach, komunikacji, poczuciu własnej wartości lub znajdują się w wymagającym momencie swojego życia. Nie zawsze trzeba dokładnie wiedzieć, „co jest nie tak”. Czasami punktem wyjścia jest po prostu poczucie przeciążenia, zagubienia albo potrzeba uporządkowania tego, co dzieje się w życiu.

Można zgłosić się do mnie m.in. z powodu:

• niskiego poczucia własnej wartości – braku wiary w siebie, nadmiernego krytycyzmu wobec siebie lub częstego porównywania się z innymi,
• trudności w komunikacji – problemów z jasnym wyrażaniem własnego zdania, emocji, oczekiwań i potrzeb,
• trudności w relacjach interpersonalnych i partnerskich – powtarzających się konfliktów, niezrozumienia, problemów z bliskością, stawianiem granic czy komunikacją,
• trudnych i krzywdzących relacji – zarówno obecnych, jak i takich, których konsekwencje nadal wpływają na samopoczucie i funkcjonowanie,
• doświadczenia przemocy psychicznej lub emocjonalnej – w zakresie wsparcia psychologicznego, odzyskiwania poczucia bezpieczeństwa, wpływu i rozumienia własnej sytuacji,
• mobbingu i trudnych relacji zawodowych – konfliktów w miejscu pracy, poczucia bycia poniżanym, izolowanym lub długotrwale obciążanym napięciem,
• lęku przed oceną i krytyką – obaw przed reakcją innych, nadmiernego analizowania własnych zachowań czy trudności w swobodnym wyrażaniu siebie,
• stresu i przeciążenia – gdy obowiązków, oczekiwań i napięcia jest zbyt dużo, a dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestają wystarczać,
• trudności w podejmowaniu decyzji – zwłaszcza gdy towarzyszy im silny lęk przed popełnieniem błędu lub nadmierne analizowanie możliwych konsekwencji,
• poczucia zagubienia lub utknięcia – w sytuacji, gdy trudno określić, czego się chce, co warto zmienić lub w jakim kierunku dalej podążać,
• kryzysów i ważnych zmian życiowych – takich jak rozstanie, utrata pracy, zmiana sytuacji zawodowej lub rodzinnej, przeprowadzka czy rozpoczęcie nowego etapu życia,
• trudności w odzyskiwaniu poczucia wpływu i sprawczości – kiedy pojawia się przekonanie, że niewiele zależy ode mnie albo że trudno zacząć wprowadzać potrzebne zmiany.

Wspólna praca może pomóc lepiej zrozumieć siebie, uporządkować emocje i potrzeby, przyjrzeć się powtarzającym się schematom oraz stopniowo odzyskiwać większe poczucie wpływu na własne życie i relacje z innymi.

Metody pracy i nurty terapeutyczne

W pracy psychologicznej najważniejsza jest dla mnie relacja oparta na zaufaniu, bezpieczeństwie, akceptacji i uważnym słuchaniu. Zależy mi, aby osoba, która przychodzi na spotkanie, mogła poczuć, że znajduje się w miejscu, w którym może mówić o swoich trudnościach, emocjach i doświadczeniach bez obawy przed oceną czy krytyką.

Nie zakładam, że istnieje jeden sposób pracy odpowiedni dla każdego. Każda osoba przychodzi z inną historią, potrzebami, możliwościami i tempem wprowadzania zmian. Dlatego staram się najpierw dobrze zrozumieć sytuację oraz potrzeby osoby, z którą pracuję, a następnie wspólnie określić, co może być najbardziej pomocne.

Ważne jest dla mnie nie tylko skupianie się na trudnościach, ale również dostrzeganie zasobów, mocnych stron i dotychczasowych sposobów radzenia sobie. Czasem człowiek w kryzysie przestaje zauważać to, z czym już wcześniej potrafił sobie poradzić. Wspólna praca może pomóc ponownie dostrzec własne możliwości, odbudować poczucie wpływu i krok po kroku wprowadzać potrzebne zmiany.

W swojej pracy wykorzystuję m.in.:

• konsultację psychologiczną i rozmowę wspierającą – pozwalające przyjrzeć się aktualnej sytuacji, nazwać najważniejsze trudności, uporządkować towarzyszące im emocje oraz określić, jakiego rodzaju wsparcie może być w danym momencie najbardziej pomocne,
• psychoedukację – pomagam lepiej rozumieć własne emocje, zachowania i sposoby reagowania. Wiedza o tym, dlaczego w określonych sytuacjach pojawia się stres, lęk, złość czy wycofanie, często stanowi pierwszy krok do większego wpływu na własne funkcjonowanie,
• aktywne słuchanie i pracę opartą na relacji – zależy mi na stworzeniu przestrzeni, w której można zostać wysłuchanym i potraktowanym z uważnością. Staram się nie narzucać gotowych rozwiązań, ale wspólnie z osobą szukać takich, które będą możliwe do zastosowania w jej codziennym życiu,
• pracę na zasobach i mocnych stronach – pomagam zauważać własne kompetencje, dotychczasowe osiągnięcia i możliwości, które mogą stanowić punkt wyjścia do dalszej zmiany. Jest to szczególnie ważne w pracy nad poczuciem własnej wartości, pewnością siebie i sprawczością,
• elementy treningu komunikacji interpersonalnej – pracujemy m.in. nad rozpoznawaniem i nazywaniem własnych potrzeb, wyrażaniem swojego zdania, stawianiem granic, prowadzeniem trudnych rozmów oraz reagowaniem w sytuacjach konfliktowych,
• pracę nad pewnością siebie i lękiem przed oceną – wspólnie przyglądamy się sytuacjom, w których pojawia się obawa przed krytyką, odrzuceniem czy popełnieniem błędu, oraz szukamy sposobów na stopniowe zwiększanie swobody w kontaktach z innymi,
• techniki pracy ze stresem i tremą – szczególnie w sytuacjach związanych ze szkołą, pracą, egzaminami, prezentacjami, rozmowami kwalifikacyjnymi czy występowaniem przed innymi. Uczę sposobów pozwalających lepiej rozpoznawać napięcie i skuteczniej sobie z nim radzić,
• elementy pracy z głosem, ciałem i komunikacją niewerbalną – szczególnie pomocne w obszarze pewności siebie, autoprezentacji i wystąpień publicznych. Zwracamy uwagę m.in. na sposób mówienia, postawę ciała, kontakt z odbiorcą oraz to, jak komunikacja niewerbalna może wpływać na nasze samopoczucie i odbiór przez innych.

W pracy z dziećmi i młodzieżą szczególnie ważne jest dla mnie dopasowanie sposobu rozmowy do wieku i możliwości młodej osoby. Nie oczekuję, że dziecko czy nastolatek od pierwszego spotkania będzie potrafił dokładnie opowiedzieć o swoich emocjach. Czasem potrzeba czasu, aby pojawiło się zaufanie i gotowość do rozmowy.

Z osobami dorosłymi staram się natomiast wspólnie przyglądać temu, co obecnie jest źródłem trudności, jakie mechanizmy mogą je podtrzymywać oraz na co dana osoba ma realny wpływ. Zależy mi, aby spotkania nie były wyłącznie rozmową o problemach, ale prowadziły również do lepszego rozumienia siebie i poszukiwania konkretnych sposobów radzenia sobie w codziennym życiu.

Ważne jest dla mnie, aby osoba korzystająca ze wsparcia nie czuła, że ktoś mówi jej, jak powinna żyć. Moją rolą jest towarzyszenie, pomaganie w zrozumieniu sytuacji i wspólne szukanie rozwiązań, które będą zgodne z potrzebami, wartościami i możliwościami konkretnej osoby.

Publikacje / Prace badawcze

Tematem mojej pracy magisterskiej z zakresu psychologii była adaptacja do izolacji penitencjarnej oraz sposoby radzenia sobie ze stresem i sytuacjami trudnymi u osób pierwszy raz karanych i recydywistów. Badania przeprowadziłam wśród osób osadzonych w Areszcie Śledczym Warszawa-Służewiec.

Języki

Oferuję usługi w języku polskim.

Opinie

• „Pani Magdalena jest osobą ambitną, zaangażowaną i otwartą. Jej sposób nawiązywania kontaktu sprzyja budowaniu relacji opartej na bezpieczeństwie i zaufaniu. Jest również osobą poszukującą nowych perspektyw zawodowych i gotową do poszerzania własnych kompetencji.” – Agata
• „Pani Magda to przede wszystkim osoba, która rozumie co tak naprawdę znaczy empatia. A największą jej zaletą jest to, że słucha – to bardzo ważne! Dziękuję!” – Kasia

Serdecznie zachęcam do zapoznania się z recenzjami na profilu Poradni „Spokój w Głowie” oraz rekomendacjami na Google i Saloner.

Hobby i zainteresowania

Interesuję się muzyką, teatrem, kinem i literaturą. Śpiewam przedwojenne piosenki w Kapeli Warszawiaki. Bliski jest mi również świat filmu; brałam udział w produkcjach telewizyjnych.

Interesują mnie sprawy społeczne, historie ludzi. Lubię reportaże i filmy dokumentalne. Jestem wielką miłośniczką zwierząt – mam dwa adoptowane psy.

Kocham las – jego cisza i bliskość natury dają mi spokój i ukojenie.  Lubię spontaniczność, nowe wyzwania i zdecydowanie należę do osób, dla których „nie da się” oznacza raczej: sprawdźmy, jak to zrobić.

Jak umówić się na wizytę?

Na wizytę do mnie możesz umówić się: telefonicznie, mailowo lub za pomocą kalendarza online.

Warszawa – Białołęka
ul. Mochtyńska 65
tel. 725 396 700
email: bialoleka@spokojwglowie.pl
kalendarz: rezerwacja wizyt Warszawa-Białołęka